Differences between Equalising and Non-Equalising Interest Rates, Banking

It will be useful to cross-classify the above sources of differences in several rates of interest under two heads as: 

(a) Equalising differences and 

(b) Non-equalising differences.

 

The former differences are those that arise due to the presence of certain real costs on the lender’s side over and above the mere lending of cash and represent market compensations for these real costs at competitive rates. The latter differences are purely the result of market imperfections and policy decisions and do not represent any reward or compensation for any additional service rendered to the borrower or any additional real cost incurred (or direct gains made) by the lender in making a loan.

 

Under the classificatory scheme adopted above, the differences in interest rates arising under the first five sources can be called equalising differences. If a lender undertakes any risk of default or over-dues, or suffers greater illiquidity and market risk, or incurs any cost in servicing the loan, or renders any service to the borrower over and above that of ordinary loan-making, he should be entitled to an adequate compensation for these services, otherwise he would not be induced to combine these services with loan making. What constitutes adequate compensation is, however, not easy to say.

 

Monopoly (or exploitative) gains, by definition, represent a non-equalising difference in interest. They are neither a reward for any additional service rendered to the borrower, nor a compensation for any additional cost incurred by the lender. They are purely the result of a superior bargaining position of the lender in an imperfect market for loanable funds, where the alternative sources of such funds are few.

 

If competition is introduced in these market, such gains will , tend to disappear over time, whereas in competitive credit markets equalising differences in rates of interest will still survive, so long as the real cost (services) associated with them continue to be incurred (rendered) by lenders as before. With appropriate reorganizations of lending practices, institutions, and markets and with improvement in the working efficiency of banks and credit societies and reduction in their bad debts and over dues, these cost (equalizing differences) can be reduced. Policy-determined differences are, of course, a “different matter”

माथिका ब्याज दरहरूमा भिन्नताहरूका स्रोतहरूलाई दुई शीर्षक अन्तर्गत वर्गीकृत गर्दा उपयोगी हुनेछ:

(क) समान गर्ने भिन्नताहरू र

(ख) असमान गर्ने भिन्नताहरू।

पूर्वका भिन्नताहरू तिनका हुन् जुन ऋणदाताको पक्षमा नगद ऋण दिने कामभन्दा माथि रहेका केहि वास्तविक लागतहरूको उपस्थितिको कारणले उत्पन्न हुन्छन् र प्रतिस्पर्धात्मक दरमा यी वास्तविक लागतहरूको लागि बजार मुआब्जा प्रतिनिधित्व गर्छन्। पछिल्ला भिन्नताहरू भने शुद्ध रूपमा बजारको अपूर्णताहरू र नीति निर्णयहरूको परिणाम हुन् र कुनै पनि अतिरिक्त सेवा प्रदान गरिएको वा ऋणीलाई अतिरिक्त वास्तविक लागत खर्च गरिएको (वा ऋण दिने क्रममा सिधा फाइदा प्राप्त गरेको) को लागि कुनै पुरस्कार वा मुआब्जा प्रतिनिधित्व गर्दैनन्।

माथि अपनाएको वर्गीकरण योजनामा, पहिलो पाँच स्रोतहरूको अन्तर्गत उत्पन्न ब्याज दरमा भिन्नताहरूलाई समान गर्ने भिन्नताहरू भनिन सक्छ। यदि कुनै ऋणदाताले चूक वा अधिक समय लिने जोखिम लिन्छ, वा बढी तरलता र बजार जोखिम भोग्छ, वा ऋण सेवा गर्दा कुनै लागत लाग्छ, वा साधारण ऋण दिनेभन्दा माथि कुनै सेवा प्रदान गर्छ भने, उसलाई यी सेवाहरूको लागि उपयुक्त मुआब्जाको हकदार हुनु पर्छ, अन्यथा उसलाई यी सेवाहरूलाई ऋण दिने कार्यसँग संयोजन गर्न उत्प्रेरित गरिनेछैन। के उपयुक्त मुआब्जा हो भन्ने भन्नु सजिलो छैन।

एकाधिकार (वा शोषणात्मक) फाइदाहरू, परिभाषा अनुसार, ब्याजमा असमान गर्ने भिन्नताहरू प्रतिनिधित्व गर्छन्। यी कुनै पनि अतिरिक्त सेवा प्रदान गरिएको वा ऋणीलाई कुनै अतिरिक्त लागत खर्च गरिएको को लागि कुनै पुरस्कार होइनन्। यी शुद्ध रूपमा ऋणयोग्य कोषहरूको अपूर्ण बजारमा ऋणदाताको श्रेष्ठ बार्गेनिङ स्थितिको परिणाम हुन्, जहाँ यस्ता कोषहरूको वैकल्पिक स्रोतहरू थोरै छन्।

यदि यी बजारहरूमा प्रतिस्पर्धा परिचालन गरिन्छ भने, यस्ता फाइदाहरू समयसँगै हराउन थाल्छन्, जबकि प्रतिस्पर्धात्मक ऋण बजारहरूमा समान गर्ने भिन्नताहरू अझै बाँच्छन्, जबसम्म तिनीहरूसँग सम्बन्धित वास्तविक लागत (सेवाहरू) ऋणदाताहरूले पहिलेको जस्तै भोग्ने गर्छन्। ऋण दिने अभ्यास, संस्थाहरू, र बजारहरूको उपयुक्त पुन: संगठन, बैंकहरू र क्रेडिट समाजहरूको कार्यक्षमतामा सुधार र तिनीहरूको खराब ऋण र अधिक समय घटाएर, यी लागतहरू (समान गर्ने भिन्नताहरू) घटाउन सकिन्छ। नीति-निर्धारित भिन्नताहरू, अवश्य पनि, "अलग कुरा" हुन्।